Waarom therapie?
 
Ik richt mij binnen therapie zowel tot kinderen, jongeren als volwassenen.
De aanpak voor kinderen of jongeren of volwassenen is anders, maar de omstandigheden blijven dezelfde. Het “veilige kader” (respect, aanvaarding, maar ook beroepsgeheim) moet ervoor zorgen dat iedereen zijn/haar verhaal kan vertellen. Ik ben er mij van bewust dat het heel wat moed vergt vooraleer iemand zich tot een psychotherapeut durft te wenden. Daarnaast betaalt u voor de hulpverlening en vraagt u zich af “of het wel zal helpen”.
 
Het begeleidingsverloop verschilt sterk voor iedere cliënt. Het blijft een uniek proces waarin twee (of meerdere mensen) op elkaar proberen af te stemmen. Het is belangrijk “dat het klikt”, dat je gehoord wordt.
Soms liggen de problemen vooral in de relationele sfeer, hetzij tussen partners, hetzij tussen ouders en kinderen, soms zijn de problemen meer individueel van aard.
Ik ben geschoold als systeemtherapeut. Systeemtherapie is een specifieke vorm van psychotherapie. Systeemtherapie gaat zowel over individuele therapie, relatietherapie als over gezinstherapie.
Tijdens de gesprekken worden de problemen besproken. We zoeken samen naar de betekenis van de individuele of relationele problemen. In therapie kunnen de deelnemers zich bewust worden van onderlinge reacties op elkaar en begrijpen welke invloed zij op anderen hebben.
Uiteraard is de belangrijkste doelstelling van therapie het doen verminderen of verdwijnen van jouw klachten of problemen. Dit wordt bereikt doordat mensen zich anders gaan gedragen ten opzichte van elkaar, anders met elkaar omgaan, anders op elkaar reageren en/of doordat men een andere visie krijgt op de problemen, op zichzelf en op de relaties met anderen.
Soms kunnen in de therapie bepaalde problemen direct worden opgelost. In andere situaties krijgen mensen handreikingen waardoor zij beter in staat zijn om zelf oplossingen te vinden.
Individuele therapie is een proces. Iedere therapie heeft zijn eigen tempo. Voor mij is het zeer belangrijk dat de cliënt zelf waakt over zijn tempo. Een vraag die ik telkens weer stel op het einde van de sessie is "Wanneer wil jij graag terug komen, wat voelt goed voor jou?" Ik ben niet diegene die zal bepalen hoe vaak een cliënt moet komen. Wat ik je wel kan vertellen, meerdere keren per week is té snel. Datgene wat er besproken werd in therapie krijgt dan niet voldoende de tijd om te verwerken of om het te implementeren in je dagelijks leven. Het is zo dat meestal in het begin, de eerste gesprekken, de cliënten de nood hebben om wekelijks of om de twee weken te komen. Maar vrij snel proberen ze om er dan meer tijd tussen te laten en te voelen hoe het dan gaat. Blijkt dat er te veel tijd tussen zat, dan laten we weer minder tijd tussen de gesprekken.
Een sessie duurt een uur en een kwartier. Als je toekomt geef ik je even de tijd om rustig toe te komen uit de drukte en om tijd in je hoofd te kunnen maken voor de sessie en dan kom ik er na 5 of 10 minuutjes bij zitten en start het gesprek. Dat samen maakt een sessie van een uur en een kwartier.
De duur van het psychotherapeutisch proces varieert en hangt af van de aard van de problemen.
Op die manier duurt een therapie al snel een half jaar. Uiteraard wordt dit steeds in onderling overleg afgesproken. Het belangrijkste criterium voor nieuwe afspraken is de zinvolheid van de gesprekken voor jou. Soms kunnen ook enkele gesprekken je al verder op weg helpen.